De problemen stapelen zich op, de middelen niet.
De wereld voelt instabieler dan een paar jaar geleden. Niet alleen in het nieuws, maar ook in hoe besluiten worden genomen — of juist vooruitgeschoven.
Internationale spanningen lopen op. Democratische waarden staan onder druk. Klimaatdoelen worden heronderhandeld. En publieke middelen staan onder spanning, terwijl de maatschappelijke vraag toeneemt.
Juist in die context wordt vaak gekeken naar sociaal ondernemerschap. Als aanvulling op markt en overheid. Als plek waar oplossingen sneller, lokaler en mensgerichter ontstaan.
Tegelijkertijd horen we steeds vaker dat sociaal ondernemen juist nu moeilijker wordt.
Wat er speelt
Internationaal zien we hoe geopolitieke spanningen en korte-termijn politiek zorgen voor terughoudendheid. De herverkiezing van Donald Trump laat zien hoe snel internationale samenwerking en klimaatambities onder druk kunnen komen te staan.
Nationaal schuift de context mee. Met het Kabinet-Schoof zien we strengere begrotingskeuzes, meer nadruk op controle en minder ruimte voor experiment.
Voor sociaal ondernemers betekent dat:
- kortere subsidies
- voorzichtigere investeerders
- en hogere verwachtingen met minder speelruimte
- Maatschappelijke druk (klimaat, ongelijkheid, zorg, bestaanszekerheid)
- Geopolitieke instabiliteit en korte-termijn politiek
- Afnemende voorspelbaarheid van publieke en private middelen
- Verwachting dat sociaal ondernemerschap gaten opvult
- Meer pilots, initiatieven en lokale experimenten
- Sneller moeten leveren, met minder tijd en budget
- Veelbelovende initiatieven met zichtbare maatschappelijke waarde
- Innovatieve oplossingen die lokaal werken
- Maar: beperkte schaal, korte looptijd, sterke afhankelijkheid van individuen
- Initiatieven blijven klein of tijdelijk
- Investeerders haken af door onduidelijke risico's en rendement
- Overheden willen samenwerken, maar kunnen moeilijk inkopen
- Ondernemers raken uitgeput of gedwongen tot concessies
- Maatschappelijke problemen blijven zich opstapelen
- Publieke systemen raken verder overbelast
- Vertrouwen in impactoplossingen neemt af
- Sociaal ondernemerschap wordt structureel inzetbaar
- Besluitvorming wordt eenvoudiger en consistenter
- Schaarse middelen worden effectiever ingezet
- Impact wordt duurzamer, schaalbaarder en minder persoonsafhankelijk
Wat dit mogelijk verklaart
Als deze hypothese klopt, zou dat kunnen verklaren waarom veel initiatieven niet verder komen dan pilots, investeerders afhaken ondanks duidelijke maatschappelijke waarde, overheden wel willen samenwerken maar vastlopen in procedures, en ondernemers uitgeput raken tussen missie en haalbaarheid.
Niet door gebrek aan intentie, maar door een structurele mismatch.
Misschien is de vraag dus niet of sociaal ondernemen nodig is. Dat lijkt steeds duidelijker.
De vraag is of we het zo organiseren dat het ook kan slagen — juist nu.
In volgende blogs zoomen we in op waar het concreet vastloopt: bij financiering, bij opschaling, bij inkoop en bij besluitvorming. Niet om schuldigen aan te wijzen, maar om te begrijpen wat er nodig is om deze kloof te dichten.